Sunday, August 13, 2017

பணம் பற்றி பேசுவோம்

குழந்தைகளுக்கு அவர்களது தேவைக்கு மீறிய விளையாட்டுப் பொருட்களை வாங்கிக் கொடுப்பது பெற்றோர். அவர்கள் எதைக் கேட்டாலும் வேண்டாமென்று சொல்லாமல் தருவித்துக் கொடுப்பதும் பெற்றோர். எது ஆசைப்பட்டாலும் அது இலகுவாகக் கிடைக்கும் என்ற நினைப்பை ஊட்டுவதும் பெற்றோர். அதே குழந்தைகள் பெரியவர்கள் ஆனதும் அவர்கள் பொறுப்பில்லாமல் செலவு செய்வதாகவும், ஊதாரித் தனமாகச் சுற்றுவதாகப் புலம்புவதும் அதே பெற்றோர். இதில் தவறு குழந்தைகளிடமா பெற்றோரிடமா என்பதை யோசிக்க வேண்டும்.

பொருட்களின் மதிப்பை, அவற்றை வாங்குவதற்கான பணத்தின் மதிப்பை, அந்தப் பணத்தை ஈட்டுவதற்கான உழைப்பின் மதிப்பை குடும்பத்தில் குழந்தகளுக்குச் சொல்லிக் கொடுப்பது அவசியம். இது நம் குடும்பங்களில் இருந்தே துவங்க வேண்டும். பத்தாவது வரைக்கும் சைக்கிளில் பள்ளிக்குச் சென்று வந்தவரின் பையன் மெட்ரோ ரயிலில் சென்ட்ரல் ஸ்டேஷனுக்குப் போகாமல் கால் டாக்ஸி வேண்டுமென்கிறான். நான்காவது பிறந்த நாளுக்கு பத்தாயிரம் ரூபாய் பேட்டரி கார் பரிசாகக் கிடைத்த பையன், பத்தாவது பிறந்த நாளுக்கு ஐஃபோன் பரிசாகக் கிடைத்தவன் அப்படித்தான் இருப்பான்.

நமக்கெல்லாம் வெட்டுக்கிளியும், எறும்பும் கதை தெரியும். கோடை காலத்தில் உல்லாசமாகச் சுற்றிய எறும்பை கிண்டல் செய்தது. மழைக்காலத்தில் எறும்பு வெட்டுக்கிளியைக் கிண்டல் செய்யும். எறும்பாய் வளர்ந்தவர்கள் தம் குழந்தைகளை வெட்டுக்கிளியாக உருவாக்கும் போக்கு வெகுவாகத் தென்படுகிறது.

சங்கிலிப் பறிப்புகளில் படிக்கும் மாணவர்களும், படித்து முடித்த பட்டதாரிகளும் ஈடுபடுவதாக நிறையக் கேள்விப்படுகிறோம். இதற்கான விதை எங்கிருந்து உருவாகிறது? உழைத்துச் சம்பாதிப்பதை விட குறுக்கி வழியில் துரிதமாகப் பணம் ஈட்ட முடியும் என்ற நம்பிக்கையை யார் தந்தது?

தனிமனித ஒழுக்கம், அறம் சார்ந்த கற்பிதங்கள் பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டு விட்டதாகத் தெரிகிறது. ஐம்பதாயிரம் ரூபாயை ஒரு மாத உழைப்பாகவோ, இரண்டு மாத உழைப்பாகவோ பார்க்காமல் கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் பறித்துச் செல்ல முடிகிற செயலாகப் பார்க்கச் செய்கிறது. பணம் இருந்தால் என்ன வேண்டுமானாலும் செய்யலாம், பணம் ஈட்டுவதற்கும் என்ன வேண்டுமானாலும் செய்யலாம் என்ற நிலைப்பாடு உருவாகியிருக்கிறது.

பணத்தைப் பற்றி, உழைப்பைப் பற்றி குடும்பங்களிலாவது பேசுவதுதான் இதற்கான தீர்வாக இருக்கும். குழந்தைகளுக்கு எவ்வளவு சீக்கிரம் உண்டியல் பரிசளிக்க முடியுமோ அவ்வளவு நல்லது. முடிந்த மட்டில் நம் பணத்தையாவது பத்திரமாகக் காக்க உதவும். விதையொன்று முளைத்து செடியாகி, மரமாக மாற காலம் பிடிக்கும். பத்து மாதம் சுமந்து பெற்றால்தான் பிள்ளை. சாவதற்கு குறுக்கு வழிகள் இருக்கலாம். வாழ்வதற்கும், முறையாக பணம் சம்பாதிப்பதற்கும் குறுக்கு வழிகள் இல்லை.

புதிய தலைமுறை இதைல் வெளியான 'பணம் பத்திரம்' தொடரிலிருந்து ஒரு பகுதி.

இந்த நூலை அச்சு பிரதியாகவும், அமேசான் கிண்டில் வடிவிலும், PDF மின்னூலாகவும் பெறலாம். 

Wednesday, April 05, 2017

விவசாயக் கடன்கள் தள்ளுபடி

விவசாயக் கடன்கள் தள்ளுபடி குறித்துப் பேசுவது சிக்கலான விஷயம். முழுமையாக எதிர்க்கவும் முடியாது. அதே நேரம் அப்படியே ஆதரிக்கவும் தயக்கமாக உள்ளது.

மாநிலமெங்கும் கடும் வறட்சி. இந்த கோடை காலத்தில் விதவிதமாக வெள்ளாமை வைத்து சம்பாதித்து விட முடியுமென்று யாரும் முயலவில்லை. கால்நடைகளையும், தென்னை உள்ளிட்ட நீண்ட காலப் பயிர்களையும் காப்பாற்றினால் போதும் என்ற நிலையில் விவசாயிகள் உள்ளனர். எப்போதும் வறட்சியைக் காணாத பொள்ளாச்சியைச் சுற்றி போர்வெல் வண்டிகள் பூமியைத் துளையிட்ட வண்ணம் இருக்கின்றன. எனில் மற்ற பகுதிகளைப் பற்றி யூகித்துக் கொள்ளலாம்.

சென்ற முறை ஊருக்குச் சென்றிருந்த போது எங்கள் ஊரில் ஒருவர், “ஏப்பா இந்த ஷேர் மார்க்கெட் எல்லாம் சூதாட்டம்னு பேசிக்கறாங்களே?” என்று கேட்டார்.

“நீங்க பண்ற விவசாயத்தை விட பெரிய சூதாட்டம் இல்லீங்க” என்றேன் அவரிடம்.

விவசாயம் அப்படித்தான். வேறு வேலை தெரியாது. கை விடவும் முடியாது. கூட எமோஷனலான விஷய்ம் வேறு. மண்ணை வைத்து செய்யும் வியாபாரத்தில் கிடைக்கும் இலாபம்+அதிகாரத்தின் சிறு துளி கூட மண்ணில் வைத்து செய்யும் வேளாண்மையில் கிடைக்காது.

விவசாய நிலங்களின் விலைக்கும், அவை கொடுக்கும் இலாபத்திற்கும் (கணக்குப் பார்த்து அப்படியொன்று இருந்தால்) தொடர்பே இல்லை.  Agricultural lands in India is perhaps the most illiquid & disproportionately overpriced asset class. விவசாய நிலங்களின் விலையை நிர்ணயிக்கும் காரணிகளில் விவசாயம் சார்ந்த காரணிகள் சொற்பமானவை என்பேன்.

விவசாயம் தொழிலாக இல்லை. ஒன்று அது ஓவராக புனிதப்படுத்தப்பட்ட ஒன்றாக உள்ளது. அல்லது மிகக் கேவலமாக மலினப்படுத்தப்பட்ட ஒன்றாக உள்ளது. அதை ஒரு தொழிலாக, வியாபாரமாகக் கருதி அதை அணுகாத வரைக்கும் அதனை நம்பி வாழ்வது கடினம்.  அதை தொழிலாக அணுகி கடைபிடிக்குமளவுக்கு விவசாயப் பெருங்குடி மக்கள் இன்றைய நவீன பொருளாதாரச் சூழலில் பயிற்றுவிக்கப்படவில்லை.

”காடு வெளஞ்சென்ன மச்சா? நமக்கு கையுங்காலுந்தானே மிச்சம்?
காடு வெளையட்டும் புள்ளே. நமக்கு காலமிருக்குது பின்னே”

இந்த MGR பாடலில் வருவது போல காடு விளைவதும், அப்படியே விளைந்தாலும் காலம் வருவதும் நிச்சயமற்றவை. நிச்சயமற்ற காரணிகளை சுற்றி நிகழும் ஒவ்வொரு விஷயமும் சூதாட்டமே.

இந்தப் பின்னணியில் தான் விவசாயக் கடன்கள் தள்ளுபடியை நோக்க வேண்டியிருக்கிறது. வறட்சியாக இருக்கட்டும் அல்லது வேறு வகையான இயற்கைப் பேரிடராக இருக்கட்டும். அதனால் ஏற்படும் இழப்பினை உழவன் பெற வேண்டும்.  அதில் துளியும் மாற்றுக் கருத்து கிடையாது. அவன் அடையும் நஷ்டம் கூட்டுறவு வங்கியில் தள்ளுபடியாகும் கடனை விடக் கூடுதலாக இருக்கக் கூடும்.  அதனால் உரிய பயிர் காப்பீடுகளை அனைவ்ருக்கும் கிடைக்கச் செய்தல், அது குறித்த பரப்புரை மேற்கொள்ளுதல், பயிர்க் கடன் வாங்கினால் அந்தக் கடனோடு சேர்த்தே இன்சூரன்ஸும் இருக்க வேண்டும் என்கிற ரீதியிலான கடனகளை உருவாக்குதல் (ஹவுசிங் லோன்களில் இது ஏற்கனவே நடைமுறையில் உள்ளது) அவசியம்.

எவ்வித இழப்பையும் சந்திக்காமல் 2-3 இலட்ச ரூபாய் கடன் தள்ளுபடி ஆனவர்கள் இருக்கிறார்கள்.  பயிர்க் கடன் வாங்குவதற்கு அலைய முடியாமல் அக்கம் பக்கத்தில் கைமாத்து வாங்கி அல்லது  நகைக்கடன் பெற்று விவசாயத்தில் நட்டம் அடைந்தவர்களும் இருக்கிறார்கள். அரசின் பொறுப்பற்ற நடவடிக்கைகளால் வஞ்சிக்கப்படுவோர் இவர்களே. தற்கொலைக்கு தள்ளப்படுவோரில் பெரும்பாலானோரும் இவர்களே !!

Monday, March 27, 2017

அசோகமித்திரன் - Daddy finger

நமது ஊரில் தந்தை-மகள் உறவு குறித்து நெகிழ்ச்சியாக பேச நிறைய உண்டு. ஒரு பெண் குழந்தைக்கு தகப்பனாக அநேகர் உணர்ந்திருக்கக் கூடும்.

அதே அளவுக்கு அப்பா-மகன் உறவின் நெருக்கம் குறித்து நாம் பேசுவதில்லை.

நானும் என் தந்தையும் அளவோடுதான் பேசிக் கொள்வோம் என்றாலும் இருவருக்கும் இடையே நிலவும் புரிதலும், இணக்கமும் வார்த்தைகளில் விவரிக்க முடியாதது. உடன்படாத விஷயங்கள், முரண்பாடான அணுகுமுறைகள் சிலவற்றைக் கடந்தும் நான் ஒரு நல்ல மகனாகவே நீடிக்கிறேன்.

அதற்கு அவர் ஆகச் சிறந்த தகப்பனாக இருந்தார் என்றெல்லாம் பொருளில்லை. நான் அவரைக் காட்டிலும் சிறந்த தகப்பனாக நான் நடந்து கொள்வதாக நம்பிக்கொண்டிருக்கிறேன். ஒருவன் தன் தந்தையைக் காட்டிலும் நல்ல தகப்பனாக இருப்பது தன் தந்தை தனக்கு வாங்கிக் கொடுத்த பொம்மையை விட கூடுதலாக தன் மகனுக்கு வாங்கிக் கொடுப்பது (மட்டும்) அல்ல என்ற புரிதலோடே இந்த நம்பிக்கையை வளர்த்திருக்கிறேன்.

அவர் என்னைப் போல சிறந்த தகப்பனாக இல்லாமல் போயிருக்கலாம். ஆனால் தன் ஆயுள் முழுவதும் நல்ல மகனாக இருந்திருக்கிறார். நான் நல்ல மகனாக இருப்பதற்கு அது முக்கியமான தூண்டுதலாக இருக்கலாம். தன் கணவன் நல்ல மகனாக இருப்பது புரியாமல் அம்மா திட்டிய வண்ணமே இருந்திருக்கிறார். அது புரிவதாலோ என்னவோ (அல்லது இவனைத் திருத்த முடியாது என்பதாலே) என் மனைவி திட்டுவதில்லை.

ஒரு வேளை வருங்காலத்தில் என் மகன் என்னளவில் பாதியாவது நல்ல மகனாக இருக்க நான் என் தந்தையிடம் நடந்து கொள்ளும் போக்கு உதவினால் போதும். அதைக் காட்டிலும் முக்கியமாக என்னை விட நல்ல தகப்பனாக அவன் உருவெடுப்பதும் என் பொறுப்புதானே!!

இன்றோடு நாலு வாரமாக என் மகனைப் பிரிந்திருக்கிறேன். இன்னும் நான்கைந்து நாளில் திரும்பி விடுவேன். அவன் பிறந்த மூன்று வருடத்தில் ஒரு மாதத்திற்கு மேல் அவனைப் பிரிந்திருப்பது இதுவே முதல் முறை..
நேற்று போனில் ”Daddy finger..Daddy finger..Where are you?” என தன்னையும் அறியாமல் உளறுகிறான்.

அதையேதான் இனி ஒரு போதும் பேனாவைப் பிடிக்காத அசோகமித்திரனின் விரல்களுக்கு அஞ்சலியாகப் போட்டேன்..

Tuesday, May 31, 2016

புத்தகத் திருவிழாவும், புதிய அவதாரமும்

எனக்குத் தெரிந்த பல நண்பர்கள் இன்சூரன்ஸ் ஏஜெண்ட்களாக (டப்பர்வேர், ஆம்வே கூட) இருக்கிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் இன்சூரன்ஸ் ஏஜெண்ட்கள் என்பது அவர்களது உறவினர்களுக்கே தெரியாது. ஒரு தொழிலைச் செய்வதை வெளியில் சொல்வதற்கு என்ன வெட்கம்? யாருக்கும் தெரியாமல் மூடி மறைத்து இருட்டறையில் கள்ள நோட்டு அடிக்கும் பிசினஸ் அல்ல. நாலு பேருக்குத் தெரிந்தால்தான் அவர்கள் இன்சூரன்ஸ் பாலிஸி எடுக்க, “அட நம்ம ஆளே ஒருத்தர் இருக்காறே!” என வருவார்கள். இல்லையென்றால் உச்சுக் கொட்டி விட்டு,..”எனக்குத் தெரியாமல் போச்சே.. தெரிஞ்சுருந்தா உங்க கிட்டியே போட்டிருப்பேனே” என்பார்கள்.

இன்சூரன்ஸ் ஏஜெண்டில் நிலைதான் தமிழ்நாட்டில் புத்தகம் எழுதுகிறவனுக்கும், அதை பதிப்பிக்கிறவன் மற்றும் விற்கிறவனுக்கும். ஒரு பக்கம் குப்பையான நூல்களையெல்லாம் ஓவராக மார்க்கெட் செய்து கலக்குகிறார்கள். இன்னொரு பக்கம் கெளரவம் பார்த்துக் கொண்டு சில எழுத்தாளர்கள் தனது புத்தகத்தைப் பற்றிப் பேசுவதே இல்லை. புத்தகம் எழுதுவது மட்டுந்தான் எழுத்தாளனின் வேலை; விற்பது பதிப்பாளரின் வேலை என நினைக்கிறார்கள். புத்தக வெளியீட்டு விழாவின் செலவை மட்டும் சமமாகப் பகிர்ந்து கொண்டு புத்தகக் கண்காட்சி முடிந்து அச்சடித்த புத்தகங்களை எல்லாம் பாதுகாத்து வைக்கும் பொருட்டு பதிப்பாளர் godown க்கு வாடகை கொடுக்க தனியாக சம்பாதிக்க வேண்டும்.

புத்தகம் எழுதுகிறவனே தன் புத்தகத்தைப் பற்றிப் பேசியாக வேண்டும் எனும் போது விற்கிறவன்? பேசித்தான ஆக வேண்டும்!

ஆம்.. இத்தனை நாள் சில பேருக்கு மட்டுமே தெரிந்திருந்த உண்மை.. Leemeer Publishers and Distributors எனும் ஆன்லைன் புத்தகக் கடையின் உரிமையாளர்களில் நானும் ஒருவன் என்பதே உண்மை. லீமீரின் முதன்மையான நோக்கம் தமிழ் நூல்களை எல்லோருக்கும் கொண்டு சேர்க்க வேண்டும் என்ற எளிய அவா மட்டுமே. அடிப்படையில் வாசக மனநிலை படைத்த நான் இன்றைக்கு இல்லாவிட்டாலும் என்றாவது ஒரு நாள் இதைச் செய்திருப்பேன் எனும் அளவுக்கு இது தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாகிறது.

Leemeer அச்சுப் புத்தகங்களைக் காட்டிலும் ebook வடிவில் கவனம் செலுத்துகிறது. கீழே கண்ட பல்வேறு வடிவங்களில் தினமும் ஆயிரக் கணக்கான பேர் இணையத்தில் துழாவுகிறார்கள்.

Tamil books online, Online Tamil books, Tamil ebooks online, தமிழ் நூல்கள் ஆன்லைனில் வாங்க, Buy Tamil Books Online, pdf books in tamil, tamil novels pdf, online bookshop chennai, tamil online books, online tamil books to read, online tamil books free reading, online tamil books free download, online tamil books pdf, online tamil books purchase, online tamil books shopping


மின்னூல்களை வாசிக்கும் ஆர்வத்தை தொழில்நுட்பம் சாத்தியமாக்கியிருக்கிறது என்பதே இந்தத் தேடலுக்கான காரணமாக இருக்க முடியும். 

ஆங்கிலத்தில் வெளியாகும் பிரபலமான முதலீட்டுப் பத்திரிக்கையான Dalal Street Investment Journal இன் அதே வழிமுறையைப் பின்பற்றி லீமீரின் மின்னூல்கள் உருவாகின்றன. www.leemeer.com  தளத்தில் வாங்கும் ebooks PDF வடிவில் கிடைக்கும். அவற்றை வாசிப்பதற்கு பாஸ்வேர்ட் உள்ளிட வேண்டும். It will be a personalized PDF copy. புத்தகத்தின் ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் அது யாருடைய பிரதி என்பது சிறிய எழுத்தில் குறிப்பிடப்படும். 

குறிப்பிட்ட மாதத்தில் எத்தனை பிரதிகள் விற்றதோ அதற்கேற்ற ராயல்டி தொகை அடுத்த மாதத்தில் முதல் வாரத்தில் எழுத்தாளரின் வங்கிக் கணக்கில் சேர்க்கப்படுகிறது. புத்தகத்தின் உரிமை பதிப்பாளருக்கு இருக்கும் பட்சத்தில் பதிப்பாளருக்கு இந்தத் தொகை வழங்கப்படும். 

Leemeer தளத்தில் தமிழ் மகன், என்.சொக்கன், லஷ்மி சரவணகுமார், வா.மு.கோமு, செல்லமுத்து குப்புசாமி, சுப்ரபாரதி மணியன், புலியூர் முருகேசன், யமுனா ராஜேந்திரன் உள்ளிட்ட பல எழுத்தாளர்களின் ebooks ஏற்கனவே வெளியாகியுள்ளன. வரும் மாதங்களில் தலைப்புகளின் எண்ணிக்கை பல மடங்காகப் பெருகி இன்னும் பல முக்கியமான படைப்பாளிகளின் ஆக்கங்களும் வந்து சேரும். 

இந்தப் பின்னணியில் வாசகர்கள், எழுத்தாளர்கள் மற்றும் பதிப்பாளர்கள் ஆதரவுடன் ஜூன் 1 முதல் 13 வரை நடக்கும் சென்னை புத்தகக் கண்காட்சியை எதிர்நோக்குகிறது லீமீர். 

இந்த திருவிழாவை முன்னிட்டு ரூ 250 மதிப்புள்ள ebooks வாங்குவோருக்கு ரூ 100 மதிப்புள்ள ebooks ஐ கூடுதலாக வழங்குவதில் மகிழ்கிறோம். ஆக ரூ 350 க்கு மின்னூல்களை வாங்கினால் ரூ 100 தள்ளுபடி.. இதற்கு உங்கள் ஆர்டர் மதிப்பு ரூ 350 க்கு மேல் இருக்க வேண்டும். பிறகு ‘View Cart’ பகுதியில் FAIR16 என்ற கூப்பனைப் பயன்படுத்தவும். ரூ 100 தானாகவே குறைந்து விடும்.

Monday, May 30, 2016

நம் உரிமை... நம் கடமை

நான் வாழும் குடியிருப்புப் பகுதியில் பெருங்கோபம் கொண்டு வெடித்திருக்கிறார்கள் மக்கள். அதற்குக் காரணம் இரண்டு வாரம் முன் பெய்த மழைக்கே வீதிகளில், வீட்டுக்குள் நீர் புகுந்ததுதான். சென்னையில் டிசம்பர் மாதம் பெருமழை வந்ததெல்லாம் பெரிய விஷயமில்லை. அப்போது வீதிகளில் நீர் தேங்கி, வீடுகளுக்குள் புகுந்தது பெரிய செய்தியில்லை. இரண்டு வாரம் பெய்ததே ஒரு நாள் மழைக்கே நீர் சூழ்ந்து அவதியுற்ற சம்பவம் இயக்குனர் கே.எஸ்.ரவிக்குமாரின் சொந்த ஊரானா நூக்கம்பாளையத்தில் (பெரும்பாக்கம்-செம்மஞ்சேரி இடையில்) நடந்தேறியிருக்கிறது.

டாஸ்மாட் கடையில் MRP விலைக்கு மேல் பணம் கேட்டாலும் கொடுத்து சரக்கு வாங்குவது பழகிப் போன நமக்கு அடிப்படை உரிமைகளைப் பற்றிப் பிரச்சினையில்லை. நமது அடுத்த வேளை ஜீவனத்திற்குப் பிரச்சினை வரும் வரையில் அமைதியாக ஒதுங்கிப் போவோம். நம்மை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஏமாற்றினால் பரவாயில்லை. சிறுகச் சிறுக ரத்தத்தை உறிஞ்சினால் பொறுத்துக் கொள்வோம். ஒரேயடியாக பிரச்சினை என்றால் பெருங்கோபம் கொண்டு வெடிப்போம். பிறகு மறந்து விடுவொம். அப்படித்தான் வெடித்திருக்கிறார்கள் எங்கள் ஏரியா மக்கள்.

சொன்ன விஷயங்களைச் செய்து கொடுக்காமல், வாடிக்கையாளர்களை உருட்டி மிரட்டிய பில்டரின் சில்லறைத்தனங்களை எல்லாம் கண்டும் காணாமல் இருந்தவர்கள் இப்போது கொதித்தெழுகிறார்கள். மகிழ்ச்சியாக உள்ளது. நம் கண் முன்னால் நம்மை ஏமாற்ற அனுமதிப்பது ஜனநாயகத்திற்கும், இறையாண்மைக்கும், அரசியல் சாசனத்திற்கும் நாம் செய்யும் துரோகம். வருகிறவன், போகிறவன் எல்லாம் நம் மீது ஏறட்டும் என சரணாகதியாகும் அவலம். நம் உரிமைகளுக்கே போராடாத நாம் பாதிக்கப்படும் பிறரின் உரிமைக்காக எப்போது போராடுவோம்?

மாதம் 5 ஆயிரம், 6 ஆயிரம் என maintenance bill போடும் பில்டரை அதற்கு கணக்குக் கொடு என்று கேட்டால், “Are you mad? அதெல்லாம் கேக்காதீங்க. நம்ம பில்டிங் வேல்யூ கொறஞ்சிரும். நெகட்டிவ் நீயூஸ் வெளியே பரவுச்சுன்னா நம்ம கம்யூனிட்டிக்கு கெட்ட பேரு” என்றெல்லாம் நம்மை சமாதானம் சொன்னவர்களில் சிலர் இன்று வீதியில் இறங்கி தர்ணா செய்கிறார்கள். காரில் ஊர்வலம் போகிறார்கள்.

”அதென்ன பாஸ் சனிக்கிழமக ஈவினிங் தர்ணா? முடிஞ்சா திங்கட்கிழமை காலைல சோழிங்கநல்லூர் சிக்னலை மறிச்சு தர்ணா பண்ண வேண்டியதுதானே?” என்றெல்லாம் யாரும் கேட்காதீர்கள். இந்த அளவிற்கு ஒன்று கூடி வந்திருப்பதே பெரிய விஷயம். நான் ஊரில் இல்லை. இருந்தால் நானும் கூடச் சேர்ந்து ஒரு பேனரைப் பிடித்து நின்றிருக்கலாம்.

BSCPL என்ற அந்த பில்டரின் பித்தலாட்டங்களை பட்டியல் போட்டால் பெரிதாகப் போகும். நிறைய எழுத வேண்டியிருக்கும். சுருக்கமாக இந்த இணைப்புகள் உங்களுக்கு.. 


நேரமிருந்தால் பாருங்கள். சென்னையில் வீடு வாங்கியவர்கள், வாங்கப் போகிறவர்கள் அனைவருக்கும் பயனுள்ள தகவலாக இருக்கும்.

அந்த பிக்காலி பில்டர் மீது நான் நுகர்வோர் நீதிமன்றத்தில் வழக்குப் போட்டு நாலு வருசம் ஆகிறது. எப்போது கேட்டாலும், ”ஜட்ஜ் லீவ்ல போயிருக்காரு சார்” என்கிறார் என் வக்கீல்.  ”மொதல்ல நீங்க கோர்ட்டுக்குப் போறீங்களா ஸார்?” என்று கேட்க வேண்டும். 






Friday, March 25, 2016

பங்குனி உத்திரம்

இன்று பங்குனி உத்திரத் திருநாள். பழனி முருகனுக்கு கொடுமுடி காவியில் இருந்து தீர்த்தம் கொண்டு சேர்ப்பது வழக்கமாக நடைபெறும் ஒன்று. அது குறித்து ‘ஆத்துக்கால் பண்ணையம்’ நாவலில் இருந்து..
”காவிரியாறு கன்னட நாட்டுல உப்பந்தியாகி எதுக்கு தமிழ்நாட்டுக்கு வருதுங்கறே? எல்லாம் கந்தனைப் பாக்கறதுக்குத்தான்,” என ஆரம்பித்தார்.
”நேரா தெக்கதான வருது பெரியாறு. அப்படியே பழனிக்கு வர வேண்டியது. ஆனாப்பாரு கெழக்க சீரங்கத்துல ரங்கநாதர் இருக்காரு. அவருக்கு காவிரித் தண்ணி வேணும்னு கொடுமுடியில வந்து குறுக்காட்டிப் படுத்துக்கிட்டாரு.”
“யாரு ரங்கநாதரா?”
“ஆமாஞ்சாமி. அவரு குறுக்காட்டிப் படுத்து ஆத்தை கெழக்க திருப்பி உட்டுட்டாரு. இது தெரிஞ்சு முருகனுக்கு கடுங்கோபமாகிப் போச்சு. எங்கிட்ட வர வேண்டிய ஆறு. அதப் போயி இப்படிப் பண்டிப்போட்டீங்களேன்னு சண்டைக்குப் போயிட்டாரு. முருகனுக்குத்தான் பொசுக்கு பொசுக்குனா கோவம் வந்துருமே. அப்படிக் கோவத்துலதான பழனிக்கே போனாரு. அதே கோவந்தாம்பாரு”
“எப்புடி சண்டைக்குப் போனாரு? மயில்ல பறந்து பொயி வேலுல சண்டை போட்டாரா?”
”அப்படிச் சண்டை போடுல. ஆனா கொடுமுடிக்கே பறந்து போயுட்டாரு. போயி இப்படியெல்லாம் பண்றீங்களே உங்களுக்கே நல்லா இருக்குதுங்களா? இதான் பெரிய மனுசம்பண்றதா சொல்லுங்கன்னு கேட்டாரு. அதுக்கு ரங்கநாதர் ஒரு கோளாறு சொன்னாராமா. மாப்பிளை இந்த மாதிரி ஆத்தை நானு கெழக்க திருப்பி உட்டது உட்டாச்சு. ஏற்கனவே பாருங்க மைசூர் சீரங்கப்பட்டனத்துல ரண்டு பக்கமும் காவிரித்தண்ணி சலசலன்னு ஓடுறதால கெழக்க சீரங்கத்துலயும் அப்படி ஓடோனுமுனு எம்பட ஊட்டுக்காரி பிரியப்படறா. அவ கிட்டச் சொன்னாலுங் கேக்க மாண்டாளுங்க மாப்பிளை. நீங்களே இதுக்கு ஒரு கோளாறு சொல்லுங்க பாக்கலாமுன்னு கேட்டாரு”
“மேல தோட்டமிருக்கறவன் தண்ணியைக் குறுக்காட்டறாப்புலையல்ல இருக்குது இது? சேரி முருகர் பதிலுக்கு என்னதேஞ் சொன்னாரு?”
“என்னடா வம்பாப் போச்சு. பெரிய மனுசம்மேற இப்படிக் கேக்கறாரு. நாம எப்படீமு மலை மேல உக்காந்திருக்கப் போற ஆளுதான. போனாப் போகுதுன்னு முருகர் முடிவு பண்டீட்டாரு. இத்தாந்தூரம் வந்து போட்டு சும்மா போறதான்னு வேற ரோசனையாவும் இருக்குது. ரங்கநாதரே பாத்துப் போட்டு மாப்பிளை நானே ஒரு கோளாறு சொல்லறனுங்கன்னு சொன்னாரு.”
“என்ன கோளாறு?”
“இந்த மாதிரீங்க மாப்பிளை நீங்களுமு தண்ணி வேணும்னு வந்துட்டீங்க. ஆறு மறுக்கா தெக்க வரப்போறது இல்லீங்க. அதுக்காக உங்களுக்கு தண்ணி இல்லீன்னு சொன்னா தப்பாப் போயிருமுங்க. வேணும்னா பங்குனி மாசம் ஒரே உப்புசமா இருக்குமுல்லவுங்க? அப்ப உங்க பக்தர்களையெல்லாம் இங்க கொடுமுடிக்கு வந்து தீத்தம் எடுத்துக்கிட்டுப் போயி பழனீல உங்களையக் குளிப்பாட்டட்டுமுங்க. என்ன நாஞ்சொல்லறதுனுக்கு கேட்டாரு. முருகருமு சித்தே ரோசனை பண்டிப் போட்டு சேரீன்னு சொல்லீட்டு மயில் மேல ஏறி புர்ர்ர்னு கெளம்பீட்டாரு”
“ஓ அதுனால தான் பங்குனி மாசம் கொடுமுடித் தீத்தம் கொண்டுக்கிட்டு பழனிக்குப் போறாங்களா?”
ஆத்துக்கால் பண்ணையம் நாவல் ebook ஆகக் கிடைக்கிறது. ஆன்லைனில் ஆர்டர் செய்ய இந்த லிங்கில் கிளிக் செய்யவும்

Thursday, December 31, 2015

2015 நினைவலைகள்

ஒவ்வொரு வருடமும் அசை போட பார்க்க எத்தனையோ நினைவுகள் கிடைக்கும். திரும்பிப் பார்க்க வைக்கும் மனிதர்கள் பலரைக் கடந்து வருவோம். 2015 ஆம் ஆண்டைப் பொருத்த மட்டில் என்னளவில் மூன்று முக்கிய மனிதர்களைப் பற்றிக் குறிப்பிட விரும்புகிறேன்.
வா.மணிகண்டன்:
மழை வெள்ளம் காரணமாக BCP என்ற பெயரில் பெங்களூருக்குச் சென்று விட்ட என்னைப் போன்ற எண்ணற்றவர்களுக்கு மத்தியில் பெங்களூரில் ஆஃபீஸுக்கு விடுப்பு அளித்து விட்டு கடலூரிலும், சென்னையிலும் முகாமிட்டிருந்த மணிகண்டன் மீதான மதிப்பு கூடிய வண்ணமே உள்ளது. ஸ்தாபனங்களால் சாதிக்க முடியாததை தனியொருவனாக தனது நிசப்தம் அறக்கட்டளை மூலம் சாதித்து ஆயிரக்கணக்கான வாசகர்களின் நம்பிக்க்கையை ஈட்டி அவர்களது லட்சக் கணக்கான நன்கொடையை சீராகக் கையாண்ட மணிக்கு வணக்கங்கள். ஆசிர்வதிக்கப்பட்ட வாழ்க்கை அமையப் பெற்ற (அல்லது அதை அமைத்துக் கொண்ட) மணி தமிழ்ச் சமுதாயத்தின் கொடை.

கார்த்திகைச் செல்வன்:
தமிழ் அச்சு ஊடகம், ஆங்கில அச்சு ஊடகம், தமிழ் காட்சி ஊடகம் என அனைத்துத் தளங்களிலும் கோலோச்சிய மனிதர். தமிழர்களின் பிரதிநிதித்துவம் அனைத்து ஊடக வடிவங்களிலும் கூட வேண்டுமென்ற ஆசைக்கு தீனி போட்டவர். Time of India வில் இருந்து விலகியது வருத்தமென்றாலும், புதிய தலைமுறை செய்தி சேனலில் நிதானத்துடன் விவாதங்களை இவர் கையாளும் விதமே தனித்துவமானது. பரபரப்புக்கும், கூச்சலுக்கும் நடுவே ஆக்கப்பூர்வமாக தொலைக்காட்சி விவாதங்களை நடத்தும் மிஸ்டர் கூல் ஒரு டிரெண்ட் செட்டராகவும் அமைய வேண்டுவோம்.

சிதம்பரநாதன்: (முன்பொரு சமயம் அவரைப் பற்றி எழுதியது)
தமிழ்நாடு மாற்றுத் திறனாளிகள் கூட்டமைப்பை உருவாக்கிய திரு.சிதம்பரநாதன் டிசம்பரில் காலமானார். தனது குழந்தைகளுக்கு கியூபா, இன்குலாப் என வித்தியாசமாகப் பெயரிட்டு இடதுசாரி சித்தாந்தங்களைப் பேசியவர்; குடும்பத்திற்காக பெரிதாக எதையும் செய்யாமல் ஊருக்காகவே வாழ்ந்தவர். புற்றுநோயால் மரணித்திருக்கிறார். தனிப்பட்ட முறையில் அவரை இழந்து வாடும் பரந்து பட்ட மாற்றுத் திறனாளிகள் அனைவர் சார்பிலும் அஞ்சலிகள்.