Friday, September 29, 2006

சென்னைப் புயலும் வடிவேலுவும்

எனக்கும் என் அறைக்குமான ஜன்னல்
சேர்ந்தே திறக்கிறது
சுவற்றில் தொங்கும் கிழிக்கப்படாத தினக் காலண்டர்
நான் ஏதோ சொன்னதாகவும் -
புரிந்ததாகவும்
மெல்லத் தலை ஆட்டுகிறது.

என் உள்ளங்கால்களின் கதகதப்பை உணர்கின்றன
சுருண்டு கிடக்கும் மாடிப்படிகள்.
நகம் வெட்டி முகம் கழுவியபின் விரும்பத்தக்கதான
புத்துணர்சி திரும்புகிறது

அதிகாலை நேரத்துக் காட்சிகள்
அருமையான தெளிவும் பாராட்டத்தக்க அமைதியும்
உடையதாயிருக்கிறது

இவை கடந்து
புத்தகங்களின் படித்து முடித்த
பக்கங்களின் பாரம் உணர்கையிலே
வீசத் தொடங்குகிறது ....
என் தேனீர்க் கோப்பையிலான புயல்.



கார்த்திக் வேலுவின் இந்தக் கவிதை நிச்சயமான உண்மை. பள்ளிக் கூடம் சென்ற காலத்தில் இருந்தே நிலவும் திங்கள் கிழமைகள் மீதான அளவு கடந்த பயம் இன்னமும் தொடர்ந்தபடியே தான் இருக்கிறது. வெள்ளி வந்தால் ஜாலியாக இருப்பதுவும், அதுவே ஞாயிறு மாலையே சோகம் தொற்றிக் கொள்வதையும் என்னைப் போலவே நீங்களும் உணர்ந்திருப்பீர்கள்.
பணிச் சூழல் தருகிற அழுத்தமும், ஈடுபாடு இல்லாமல் செய்கிற வேலையும் தருகிற விளைவுகள் இவை என்ற போதும், கூலிக்கு மாரடிக்கும் மன நிலையும் ஒரு காரணம் என்று இரண்டு வருடங்களுக்க்கு முன்னர் சென்னையில் ரூம் மேட்டாக இருந்தா ஜான் சொன்னார். அதென்ன 'சொன்னார்'? நாங்கள் ஒருவரை ஒருவர் மரியாதையாக் அழைத்துக் கொள்வது தான் வழக்கம்.

அவர் சொன்னதில் பெரும் உண்மை இருக்க வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது. 'நாளை உலகம் அழிந்திடும்' என்பது போல வாரக் கடைசிகளில் குடித்துக் கும்மாளமிடுவதும், அமெரிக்காவில் அதிகமான மாரடைப்ப்புகள் திங்கட்கிழமை காலையில் வந்ததாகச் சொல்லும் புள்ளி விவரமும் இதனைப் பறைசாற்றுகின்றன.

இதற்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டவன் நானெல்ல. முன்பெல்லாம் Monday blues ஆக இருந்தது தற்சமயம் morning blues ஆக ஒரு மாறி விட்டது. காலை வேளையில் பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்து ஆஃபீஸ் கிளம்பும் தருணத்தில் எனக்கு வீசும் புயல் கார்த்திக் வேலுவிற்கு தேநீர்க் கோப்பையிலேயே வீச ஆரம்பித்து விடுகிறது போலும்.

ஒரு வழியாக அலுவலகம் சென்று கம்ப்யூட்டர் ஆன் செய்து, காஃபி குடித்து ஈ-மெயில் பார்த்து இந்து, பிசினஸ் லைன் எல்லாம் வாசித்து விட்டு வேலையைத் துவங்கலாம் என நினைக்கும் போது செல்போன் ஒலித்தது. யார் என்று தெரியவில்லை. ஏற்கனவே பதிவு செய்து வைத்த எண்ணல்ல.

"டேய்.. ஒய்ஃபை காலேஜ்ல கொண்டு போய் டிராப் பண்ணிட்டு வரும் போது ஒரு ஆக்சிடன்ட் ஆகிருச்சு. உடனே கிளம்பி வர முடியுமா? பல்லாவரம் கூட் ரோடு ஜன்சன்ல இருக்கேன்" என்று உடன் பணிபுரியும் வடிவேல் பதற்றமாகப் பேசினான். அவனைக் குறிக்கும் அடைமொழியை இங்கே பயன்படுத்த வேண்டாம் என்பதால் சொந்தப் பெயரையே உங்களுக்குத் தெரியப்படுத்துகிறேன்.

போன மாதம் தான் புது கார் வாங்கியிருந்தான். அவன் மனைவி சமீபத்தில் ஒரு கல்லூரியில் விரிவுரையாளராக இணைந்திருந்தார். காலையில் அவரை காலேஜில் கொண்டு போய் இறக்கிவிட்ட பின்னர் இவன் ஆபீஸ் வருவான். அப்படித் திரும்பி வரும் போது தான் இந்த விபத்து நேர்ந்திருக்கிறது.

ஆபத்தில் இருக்கும் நண்பனைச் சந்திக்கப் போகும் போது ஏதோ வில்லனின் பிடியில் சிக்கியிருக்கும் கதாநாயகியைக் காப்பாற்றப் போகும் கதா நாயகனின் மனநிலை ஒரு நிமிடம் வந்து போகும் போது அந்த இடத்திற்கு எனது பைக் போய்ச் சேர்ந்தது.

பல்லாவரம்-துரைப்பாகம் பைபாஸ் சாலையில் இருந்து வலப்புறம் திரும்பி மேடவாக்கம் செல்ல முயலும் போது மடிப்பாக்கத்தில் இருந்து நேராக வந்த ஒரு டெம்போவுடன் மோதியதில் இவனது காரின் இடது முன் புறம் முழுவதுமாக நொறுங்கியிருந்தது. டெம்போ நேராக வந்தது, இவன் வலது பக்கம் திரும்புகிறான். ஆகவே இவன் தான் பார்த்து வந்திருக்க வேண்டும் எனத் தோன்றினாலும் தன் மீது தவறே இல்லை என்றான். உண்மையாக இருக்கக் கூடும். இவன் பொய் சொல்லி நான் பார்த்ததில்லை. மோதியது டெம்போ. அதாவது மகேந்திரா ஜீப்பின் பாகங்களை மாற்றி மாட்டி டெம்போவாக உருமாற்றிய வண்டி.

நான் அங்கே போன பிறகு என்னுடைய செல்போனில் இருந்து இன்சூரன்ஸ் கம்பெனிக்குப் போன் செய்தான். இன்சூரன்ஸ் ஆட்கள் போலீஸ் புகார் எதுவும் தேவை இல்லை என்று தெரிவித்ததனர். அப்போது அந்த டெம்போவின் உரிமையாளரும் ஸ்பாட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தார். ஆள் பார்ப்பதற்கு பொன்னம்பலம் போல இருந்தார். "இந்தா பாருங்க சார். இப்பவே என்னவா இருந்தாலும் போலீஸ்ல சொல்லி முடிச்சுக்க்கலாம். அப்பறமா எல்லாம் கூப்டா நான் வர மாட்டேன்" எனக் கறாராக அந்த ஆள் சொன்னதும், பெரிய அளவில் பாதிப்பு இருந்தததும் போலீஸில் பதிவு செய்து விடலாம் என எங்களைக் கருத வைத்தது.

கீழ்க்கட்டளை காவல் நிலையம் சென்று பம்மிக் கொண்டே நின்றோம். "அதான் சொல்லிட்டீங்கல்ல? வீட்டை ஒடச்சவனை நாங்க பாத்துக்கறோம்" என்று சொன்ன ரைட்டரிடம் "சார்..அவங்க வேற ஆளுங்க" என்று எங்களுக்கு முன்பே வேறு ஏதோ ஒரு கம்ப்ளைண்ட் கொடுக்க வந்திருந்த வயதானவர் விளக்கினார்.

நடந்த சம்பவத்தை விவரிக்கும் முன்பே "ஜங்சன்ல நடந்துதா இல்ல அதுக்கு இந்தப் பக்கம் நடந்துதா?" என்று கேட்ட அவர் ஜங்சனில் தான் நடந்தது என்பதை அறிந்ததும், "அது பள்ளிக்கரணை லிமிட்ல வரும்ல. அங்கே போய் சொல்லுங்ங" என்று சொல்லி அனுப்பி விட்டு நாங்கள் வாசலை அடையும் முன்பே, "நீங்க போக வேண்டாம்..நாங்களே இன்ஃபர்மேஷன் கொடுக்கறோம். யோவ் மாணிக்கம், கீழ்க்கடளைக்கு (அவர் சொன்ன ஸ்டேசன் நம்பர் நினைவு இல்லை) போன் பண்ணிச் சொல்லிருய்யா" என்று சொல்லி வைத்தார்.

தொன்னூறு நிமிட நேரம் காத்திருந்தும் யாரும் வராததால் நேராக பள்ளிக்கரணை ஸ்டேஷன் சென்று முறையிட்டு வந்தோம். முன்னர் சொன்ன ஸ்டேஷனில் இருந்து யாரும் தகவல் தரவில்லை என்றார்கள். சொல்லி விட்டு வந்த இருபதாவது நிமிடத்தில் ஒரு போலீஸ் ஜீப்பில் மூன்று பேர் வந்து சேர்ந்தனர். அதில் ஒருவர் வந்ததும் வராததுமாக ரைட்டிங் பேடில் இருந்த பேப்பரில் படம் வரைய ஆரம்பித்தார்.

வழக்கமான போலீஸ்காரருக்கு உரிய தொந்தி அடையாளத்துடம் இருந்த அவர்களில் யாரும் ஷூ அணிந்திருக்கவில்லை. வெறும் செருப்பு தான்.
"என்ன ஆச்சுப்பா" என்று வினவியவரின் மார்பில் ஆரோக்கியதாஸ் என்ற நேம் பேட்ஜ் இருந்தது.

"நான் நேர வந்துட்டு இருந்தேன் சார். இவரு ரைட் எடுக்கும் போது பாக்காம வந்து மேல மோதிட்டார்" என்று டெம்போ டிரைவர் சொல்ல வடிவேலுக்குக் கோபம் பொத்துக் கொண்டு வந்தது.

போலீஸ் வருவதற்குக் கொஞ்ச நேரம் முன்பு என்ன நடந்தது என்பதை என்னிடம் விவரித்துக் கொண்டிருந்தான். இவன் வலது புறம் திரும்புவதற்கு முன் நீண்ட நேரம் சந்திப்பில் காத்துக் கொன்டிருந்த்தால் எதிர் திசையில் துரைப்பாக்கத்தில் இருந்து வந்த வண்டிகள் எல்லாம் இவனுக்கு வழி விட்டு நிண்று விட்டனவாம். கார் பாதி திரும்பிய பிறகு நேராக வந்த டெம்போ இவனுக்கு இடது புறம் வேகமாக முந்திச் சென்று விட முயன்றதில் தான் மோதி விட்டதாம். அது தான் உண்மையாக இருக்க வேன்டும். என்னிடம் சொன்னதை அப்படியே அழுத்தமாக போலீஸிடமும் தெரிவிக்குமாறு அறிவுறுத்தியிருந்தேன்.

"என்ன சார் பாத்து வரக் கூடாதா?" இவன் அணிந்திருந்த பேண்ட் சட்டை எல்லாம் பார்த்து 'சார்' போட்டே விளித்தார்கள்.

"அவர் பொய் சொல்றாருங்க. நான் முகாவாசி கிராஸ் பண்ணிட்டு இருக்கும் போது என்னை டேக் ஓவர் பண்ணலாம்னு ராங் சைடுல வேகமா ஸ்பீடு எடுத்து டெம்போ மோதிருச்சுங்க" என்று சகல உணர்ச்சிகளோடு சொன்னான்.
'வேகமா ஸ்பீடு' அட..நம்ம வடிவேல் ஒருபொருட் பன்மொழியெல்லாம் யூஸ் செய்யறானே என்று என் இலக்கண அறிவு ஒரு நொடி எட்டிப் பார்த்து விட்டு காட்சியின் சீரியஸ்னஸ் கருதிப் பின் வாங்கியது.

அவன் பேசுவதில் அந்த காவலர்கள் சற்று அசெளகரியமாக உணர்ந்திருக்க வேன்டும். நம்ம ஊரில் போலிஸ்காரர் தன்னை 'சார்' போட்டு அழைக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது இயல்பு. இவனுக்கு இந்த அடிப்படைத் தத்துவம் கூடத் தெரியாமல் இருக்கிறதே.

"இன்சிடன்ட் நடந்தப்ப நாங்க ஸ்பாட்ல இல்லை. அதனால் இப்ப இருக்குற தடயங்களை வச்சு எங்க விதிமுறைப்படி கணிப்புல என்ன தோணுதோ அப்படித் தான் முடிவு செய்ய முடியும். நாங்கன்னு இல்லை, யாரா இருந்தாலும் இப்ப்படித் தான் செய்வாங்க. நடந்து போறவன் பாக்காமப் போய் கார்ல மோதினாக் கூட கார் ஓட்டறவன் மேல தான் தப்ப்புன்னு சட்டம் சொல்லும். அதே மாதிரி நேரா வர்றவன் மேல தப்பு இருந்தாலும் பாக்கறவங்களுக்கு ரைட் டர்ன் எடுக்கற உங்க மேல தான் தப்புன்னு தோனும்" இது இன்ன்னொரு காவலர்.

"நல்லா சொல்லுங்க சார். நேரா வந்த வண்டில மோதிட்டு எங்க மேல தப்பு சொல்றார்" என்று பொன்னம்பலம் எண்ணெய் ஊற்ற அரோக்கிய தாஸ் ஒரு ஏறு ஏறினார்.

"டேய் மயிரு..கார் வந்தா நீ மேல கொண்டு வந்து மோதிருவியா? ஸ்பீட் லிமிட் இந்த இடத்துக்கு என்ன தெரியுமா? சொல்லு. நான் பேசிட்டு இருக்கேன்ல ..ஒழுங்கா மூடிக்கிட்டு இரு" அவன் பம்மி விட்டான்.

வடிவேலைப் பார்த்துக் கூறினார். "சார். உங்களுக்கு இப்ப ரண்டு சாய்ஸ் இருக்கு. முதலாவது என்னன்னா..இந்த மாதிரி ரண்டு வண்டி ஆக்சிடன்ட் ஆகிருச்சுங்கற ரிப்பொர்ட் நாங்க கொடுக்கலாம். இதுல யார் மேல தப்புங்கற விவரம் வராது. அதிகபட்சமா இன்சூரன்ஸ் கம்பெனி கிட்ட இருந்து இருபதாயிர ரூபாய் வரை கிளைம் பண்ணலாம். இன்னொன்னு நீங்க உண்மையிலயே தப்பு டெம்போ மேல தான்னு நெனச்சீங்கன்னா கேஸ் ஃபைல் பண்னலாம். அதுல எத்தனை லட்சம் வேணாலும் கிளைம் செய்யலாம். ஆனா எனக்குத் தெரிஞ்சு கேஸ் பதிவு செஞ்சா உங்க பேர்ல தான் தப்புன்னு தீர்ப்பாகும். என்ன சொல்றீங்க."

இரண்டு வாகனங்களையும் ஸ்டேசனுக்கு எடுத்து வருமாறு இயம்பி விட்டு ஏட்டையா போய் விட்டார். அங்கே வந்து என்ன செய்யத் தீர்மானித்திருக்கிறோம் எனத் தெரிவிக்குமாறு எங்களுக்குச் சொல்லப்பட்டது.

வேகமாக வந்து மோதிய ஆள் மீது கேஸ் போட வேண்டுமென ஆரம்பத்தில் அடம் பிடித்த வடிவேல் இன்சூரன்ஸ் கம்பெனியில் விசாரித்து விட்டு தீர்மானித்துக் கொள்ளலாம் என்ற நிலைக்கு வந்தான். ஏ.பி.டி. மாருதியில் செலவு 18 ஆயிரம் தான் ஆகும் என்றார்கள். சரி போலீஸ் தரும் இன்சிடென்ட் ரிப்போர்ட்டே போதுமாக இருந்தது.

காவல் நிலையத்தில் மிச்சமிருக்கும் வேலைகளைத் தானே முடித்து விட்டு வருவதாகச் சொல்லி என் செல்போனை வாங்கிக் கொண்டவன் என்னை அலுவலகம் செல்ல வேண்டினான். அலுவலக வளாகத்தை நெருங்கும் போது நான்கரை மணி நேரம் ஓய்ந்திருந்த புயல் மீண்டும் வீச ஆரம்பித்து இருந்தது. ஆனால் வடிவேலுவின் புயல் ஓய இன்னும் ஆயிரம் ரூபாய் பாக்கி இருந்தது என்பதை நான் அறியவில்லை.

1 comment:

மங்கை said...

//வேகமா ஸ்பீடு எடுத்து டெம்போ மோதிருச்சுங்க//

இத படிச்சா, தோட்டத்தில வேலை செஞ்ச 'நாட்றாயன்' அடிக்கடி பேசுனது நியாபகம் வருது..

கண்ணு! காம்பவுண்டு செவுத்தில, நடு சென்டறல ரீஜன்டா (decent) நம்ம வாத்தியார் போட்டோ படத்த வைக்கனும்.

மங்கை