Thursday, September 17, 2009

வேர்களைத் தேடி !!

“இப்போதெல்லாம் எப்போதாவது எப்படியாவது தலைதூக்கிவிடும் கிரீடப் பீடை நினைவுகள் ஒரு அடுக்கில் வந்தாலும் அடுத்த நொடியே மூத்திரச் சட்டியோடு சூத்திரனை நினைத்தழுத கிழவனும் வருகிறார்” - - -செல்வநாயகி தன்னை இப்படித்தான் சுய வர்ணனை செய்து கொள்கிறார்.


நாம் (தமிழர்கள்) நமது வேர்களைத் தொலைத்து வருகிறோம் என்று ஆசிஃப் மீரான் ஒரு முறை சொன்னார். (அவர் ஒன்னும் மொக்கைப் பதிவு போடும் ஆளில்லையாக்கும்) வேர் என்பதை பலரும் பல்வேறு விதத்தில் அர்த்தப்படுத்திக்கொள்ள முடியும்.

வாழ்க்கை முறை மாறமாற சொல் வழக்கு மாறுவது மட்டுமல்லாமல் பல சொற்கள் வழக்கொழிந்து போகவும் செய்கின்றன. வேர்களைத் தொலைப்பதில் வட்டார வழக்கை (அந்தந்த வட்டார மக்களின் வாழ்க்கை முறையைப் பிரதிபலித்த வழக்கை) ஒரு முக்கியமான அம்சமாகக் கருதலாம். செல்வநாயகி தன் கிளைகளை அட்லாண்டிக் பெருங்கடலுக்கு அப்பால் பரப்பினாலும் வேரைத் தேடி பதிவு செய்திருக்கிறார்.

தான் வாழ்ந்த காலத்தையும் தன்னைச் சுற்றி வாழக்கப்பட்ட வாழ்க்கையையும் பதிவு செய்ய வேண்டியது மிகவும் இன்றியமையாத ஒன்று என்ற வகையில், ”அய்யங்கதை” என்ற தலைப்பில் செல்வநாயகி இது வரைக்கும் நான்கு சிறுகதைகளை எழுதியிருக்கிறார். (வேறு அய்யங்கதை ஒன்று இங்கே)

அவை கொங்கு மண்டல மக்களுக்கு கொசுவர்த்திச் சுருளை நினைவில் சுழல விடும் என்பது மட்டும் திண்ணம்.

1 comment:

perumal said...

செல்வநாயகியின் அய்யன் கதைகள் எனது ஐயனை ஞாபக படுத்துகிறது.
இன்னும் முழுதாக படிக்கவில்லை.

அய்யன் என்று எழுதுவதற்கு பதில் ஐயன் என்று எழுதினால் நனறாக இருக்கும்.

எங்கள் ஊரில் அப்பாவின் அப்பாவை அப்பாரு என்று கூப்பிடுவார்கள். ஒரு சில வீடுகளில் ஐயன் என்று கூப்பிடுவார்கள். நாங்கள் ஐயன் என்றே கூப்பிடுவோம்.
அப்பாவின் அம்மாவை ஆயா என்று கூப்பிடுவோம்.

எனது அப்பாவி தலைமுறையினர் அவர்களின் அப்பாக்களை அண்ணா என்று
கூப்பிடுகிறார்கள். எனது நண்பர்கள் சிலர் கூட அவர்களின் அப்பாக்களை அண்ணா
என்று கூப்பிடுகிறார்கள்.

ஒரு நல்ல வலைப்பதிவை அறிமுகப்படுத்தியாதற்கு நன்றி சார்.

இன்றுடான் தங்களின் வாரன் பாபட் நூலை வாங்கினேன் படித்துவிட்டு சொல்கிறேன்.