Thursday, December 10, 2009

ஜெய் தெலுங்கானா!

- செல்லமுத்து குப்புசாமி

அசோகமித்திரனின் எழுத்துக்களில் கண்ட சுதந்திர இந்தியாவுடன் இணைக்கப்படாத நிஜாம் காலத்து ஹைதராபாத் போல இன்று இல்லை. நான் அங்கிருந்த நான்கு ஆண்டுகளில் எனக்குக் கிடைத்த ஹைதராபாத்தைப் பற்றிய நினைவுகளில் பெரும்பாலும் இனிமையானவையே எஞ்சி நிற்கின்றன.

Old Hyderabad எனப்படும் பகுதிக்குச் சென்று வந்த நண்பர்கள் அது பாகிஸ்தானைப் போல இருக்கிறது என்றும், அவர்கள் வாசிம் அக்ரம் படம் போட்ட போஸ்டரை ஒட்டி வைத்திருக்கிறார்கள் என்றும் சொன்னதுண்டு. என்னைப் பொறுத்த மட்டில் பிரியாணிக்காகவே Old Hyderabad க்கு எத்தனை முறை வெண்டுமானாலும் போகலாம்.

ஹைதராபாத்தில் இருந்த போது நான் புரிந்துகொண்ட முக்கியமான விஷயம் நாம் ஆந்திரா என்று சொல்கிர ஆந்திரப் பிரதேச மாநிலத்தில் ஆந்திரா என்பது ஒரு பிராந்தியம் என்பதுதான்.


//
ஆந்திரப் பிரதேச மாநிலம் தெலுங்கானா, ராயலசீமா, ஆந்திரா ஆகிய மூன்று பிரதேசங்களை உள்ளடக்கியது. இதில் தெலுங்கானாவை முதலில் கவனிப்போம்.



ஹைதராபாத் இருப்பது தெலுக்கானாவில். அந்தப் பிரதேசம் நிஜாம் ஆளுகைக்கு உட்பட்டிருந்தது. 1947 இல் பிரிட்டிஷார் இந்தியாவிற்கு விடுதலை கொடுத்தாலும் ஹைதராபாத் மாகாணம் (தெலுங்கானா) இந்தியாவின் ஒரு பகுதியாக இணையவில்லை. 1948 இல் அது இந்தியாவோடு சேர்க்கப்பட்டு ஹைதராபாத் மாகாணம் என்று அறியப்பட்டது. சென்னை மாகாணத்தில் இருந்து சில பகுதிகளைப் பிரித்து தெலுங்கு பேசும் மக்களுக்காக கர்னூலை(Karnool) தலைநகராகக் கொண்டு ஆந்திர மாநிலம் 1953 இல் உருவானது. இது ஹைதராபாத் மாகாணத்தோடு கலந்து 1956 இல் ஆந்திரப் பிரதேசம் என்ற மாநிலமாக உருமாறியது.


இப்போதைய ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் வடமேற்கே ஒன்பது மாவட்டங்களை உள்ளடக்கிடதும், தனித்துவமான வரலாறு கொண்டதுமான தெலுங்கானா பகுதி எக்காலத்திலும் நேரடியாக பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் கீழ் இருக்கவில்லை. பெரும்பாலான மக்கள் தெலுங்கும், ஹைதராபாத் மற்றும் அதைச் சுற்றி சில ஊர்களில் உருதும் பேசுகிறார்கர். மேடான நிலப்பரப்பு, வறட்சியான, பின்தங்கிய பிரதேசம். சுருங்கச் சொன்னால் இதுதான் தெலுங்கானா.

மிச்சமிருக்கும் பகுதிகள் ராயஜசீமா என்றும் (கடலோர) ஆந்திரா என்றும் அறியப்படுகின்றன. கர்னூல், கடப்பா, அனந்தப்பூர் மற்றும் சித்தூர் மாவட்டங்களை உள்ளடக்கியது ராஜசீமா. திருப்பதி, காளகஸ்தி. புட்டப்பர்த்தி எல்லாம் இங்கேதான் உள்ளன. கர்நாடக மாநிலத்தின் பெல்லாரி பகுதி கூட இப்பிரதேசத்தைச் சேர்ந்ததுதான். தெலுங்கான அளவுக்கு பின்தங்கிய பகுதி இல்லையென்ற போதிலும் கடலோர ஆந்திராவைப் போல முன்னேறிய, வளமான பகுதி கிடையாது. மதுரை, திருநெல்வேலி மக்கா கணக்கா அடிதடிக்குப் பேர் போன மக்கள்.


ஆந்திராவில் கிருஷ்ணா, கோதாவரி ஆகிய ஜீவநதிகள் பாய்கின்றன. செழிப்பான பிரதேசம். தொழில்களும் அதிகம். தொழிற்சாலைகளும் அதிகம். இந்தியாவின் முக்கியமான துறைமுக நகரங்களில் ஒன்றான விசாகபட்டினம் இங்கே உண்டு. தெலுங்கான, ராயலசீமா வாசிகளுக்கு ஆந்திரா மீது எப்போதுமே ஒரு வித பொறாமை உண்டு.
//

செழிப்பான பிரதேசமாக இல்லாமல் போனதாலும், அரசியல் மற்றும் பொருளாதார ரீதியாக புறக்கணிக்கப்பட்ட பகுதியாகப் போனதாலும் தமது நலன் ஒருங்கிணைந்த ஆந்திரப் பிரதேச மாநிலத்துக்குள் பாதுகாக்கப்படவில்லை அல்லது பாதுகாக்கப்படாது என்ற எண்ணம் கருத்தும், அங்கலாய்ப்பும் தெலுங்கானா மக்களுக்கு இருந்து வந்திருக்கிறது. மாறி மாறி ஆட்சிக்கு வந்த காங்கிரஸ் மற்றும் தெலுங்கு தேச அரசுகள் அதைப் பற்றி பெரிதாக அலட்டிக்கொள்ளவில்லை. நான் உரையாட நேர்ந்த அத்தனை கடலோரா ஆந்திர & ராயலசீமா நண்பர்களும் தனித் தெலுங்கானா என்ற விஷயத்தை காமெடியாக நினைத்துப் பேசினார்கள்.

இப்போது தெலுங்கான மாநிலம் என்ற கனவு கைக்கு எட்டும் தூரத்தில் இருக்கிறது. தெலுங்கானா ராஷ்டிரிய சமிதி தலைவர் சந்திரசேகர ராவின் உண்ணாவிரதத்தினால் அது சாத்தியமாகியிருக்கிறது. உண்மையில் தெலுங்கான முழுவதுமான மக்கள் எழுச்சி அதைச் சாத்தியமாகியிருக்கிறது. மாணவர்கள், வழக்கறிஞர்கள் என அனைத்துத் தரப்பினரும் ஒருமித்த குரலில் போராடியிருக்கிறார்கள். முழுமையான காந்திய வழிப் போராட்டம் என்று வைத்துக்கொண்டாலும் கூட வன்முறை கலந்து நிறைவேற்றிய காந்தியப் போராட்டம் இது. It is the end, not means, that matters!

தெலுங்கானா கோரிக்கையை வெற்றிகரமாக முன்னெடுத்துச் சென்ற தெலுங்கானா மாநிலத்தில் முதல் முதலமைச்சராகப் போகிற சந்திரசேகர ராவுக்கு வாழ்த்துக்கள்.

கடந்த 15 ஆண்டுகளில் அபரிமிதமான வளர்ச்சியை எய்தியிருக்கும் ஹைதராபாத் என்னவாகும்? அதுதான் அனைவர் முன்னும் எழும் கோடி ரூபாய் கேள்வி. பிராந்திர ரீதியாக அது தெலுங்கானா எல்லைக்குள் வருகிறது. ஆனால் தென் ஆந்திரவாசிகள் ஹைதராபாத்தை தெலுங்கானாவுக்கு விட்டுத்தர மாட்டேன் என்று அடம் பிடிக்கிறார்களாம்.

1 comment:

perumal said...

உயர்திரு சார்,

வணக்கம்.

தெலுங்கானாவை பற்றி இப்பதிவின் மூலம்நன்றாகதெரியப்படுத்திவிட்டீர்கள்சார்.நன்றி.

சந்திர சேகர ராவ் உண்மையிலேயே தெலுங்கானா மீது அக்கறை கொண்டு தான் உண்ணாவிரதம் இருந்தாரா அல்லது முதலமைச்சராக வேண்டும் என்ற ஆசையில் உண்ணாவிரதம் இருந்தாரா என்பது அந்த ஏடு கொண்டல வாடுவுக்கே வெளிச்சம்.

அப்புறம் உங்களுக்கு ஆந்திராவின் மீது ஒரு பிரியம் இருப்பதாகவே தோன்றுகிறது.
அங்கு நான்கு வருடங்கள் இருந்ததனாலா?.

பிரியமுடன்
பெருமாள்
கரூர்