Sunday, May 30, 2010

சிங்கம்

தமிழ் பேசாத தேசங்களில் தமிழ்த் திரைப்படம் பார்ப்பது என்பது மிகவும் வித்தியாசமான ஒரு அனுபவமே. கொல்கத்தாவில் கூட எனக்கு என்னவோ நம் தேசத்தில் இருப்பது போன்ற ஒரு உணர்வே ஏற்பட மறுக்கிறது. பெங்களூரிலோ ஹைதராபாத்திலோ ஏனோ தெரியவில்லை இப்படி அப்படியான உணர்வு ஏற்படுவதில்லை.

இங்கே எபோதாவதுதான் தமிழ்ப் படம் திரையிடுவார்களாம். அதனால் சில நண்பர்களின் தூண்டுதலின் பேரில் இன்று சிங்கம் படத்துக்கு போய்த் தொலைத்தேன்.

படத்தைப் பற்றில் குறிப்பிட்டுச் சொல்லி பெரிதாக பதிவு எழுத ஒன்றும் இல்லை. வழக்கமான ஹரி பாணி மசாலா படம். விறுவிறுப்பு, சவுண்ட். பலம் என்று சொன்னால் சூர்யாவைச் சொல்ல்லாம். அனுஷ்கா அழகாக வந்து போகிறார். பிரகாஷ் ராஜுக்கும், ஹீரோவுக்கும் நடக்கும் சதுரங்கமே படம்.

நாசர், ராதாரவி, நிழல்கள் ரவி, மனோரமா என நட்சத்திரப் பட்டியல் நீள்கிறது. ஹரி தனது மாமனார் விஜயகுமாரை ஹோம் மினிஸ்டராக வர வைத்திருக்கிறார். தேவி ஸ்ரீபிரசாத்தின் இசை படத்தின் பரபரப்புக்கு ஈடு கொடுக்கிறது.

சிங்கத்தின் பலவீனம் விவேக். காமெடி என்ற பெயரில் அவர் செய்யும் கருமத்தை சகிக்க முடியவில்லை. விரசத்தின் உச்சம். பல வசனங்களை சென்சாரில் கட் செய்திருக்கிறார்கள். வடிவேலை அவர் இமிடேட் செய்ய நினைப்பதை தவிர்த்துக்கொள்ளலாம். ’நான் ஒன்னும் சிரிப்பு போலீஸ் இல்லை’, ’ஆபத்துனா அல்வா சாப்பிடற மாதிரி’ (ரிஸ்க் எடுக்கறது ரஸ்க் சாப்பிடற மாதிரின்னு வடிவேலு சொல்ற மாதிரி) போன்ற வசனங்கள் எதற்கு? பழையபடி கருத்து சொன்னாலே தேவலாம். கூடவே அப்துல் கலாம் போட்டோவை மாட்டி வைத்துக் கொள்ளலாம்.

கற்ற பாடம்:
அனுஷ்கா மட்டும் இல்லையென்றால் 220 ரூபாய் கொடுத்த்தை நினைத்து உறக்கமே வந்திருக்காது. எழும்பே இல்லாத படைப்பு என்று எவனோ ஒரு கவிஞன் பாடியது நினைவு வருகிறது.

1 comment:

perumal said...

உயர்திரு சார்,

கல்கத்தாவில் பார்ப்பதற்கு ஒன்றுமே இல்லீங்களா? நீங்கள் போய் தமிழ் சினிமா அதுவும் கல்கத்தாவில் பார்த்தது ஆச்சர்யமாக உள்ளது. யானைக்கும் அடி சறுக்கும் என்பார்களே அதுதான் உங்களுக்கு நடந்துள்ளதோ?
நான் தமிழ் சினிமா பார்த்து இரண்டு வருடங்கள் ஆகிறது. 220 ரூபாய்க்கு ஒரு NTPC பங்கு வாங்கியிருக்கலாமே!

பின் குறிப்பு
மேற் சொன்னவை ஒரு தமாசுக்குதான் தவறாக நினைக்க வேண்டாம்

பணிவன்புடன்
உங்கள் வாசகன்
பெருமாள்
கரூர்