Monday, April 29, 2013

சாஃப்ட்வேர் கேர்ள்ஸ்


எங்கள் அலுவலகத்திற்கு வெளியே வீதியில் சாக்கடை ஓடுகிறது. அதைக் கடந்தால் சைக்கிளில் ஒருவர் இஞ்சி டீ விற்பார். அத்தனை நாற்றத்திலும் ஆவி பறக்க அதை உறிஞ்சுவதற்காகவே ஒரு பெருங்கூட்டம் இருக்கும். உள்ளே கம்பெனி காண்டீனில் கடலை பொட ஆள் இல்லாதவர்களும், தம் அடிப்பதைத் தவிர்க்க முடியாதவர்களும், நிஜமாலுமே இஞ்சி டீ குடித்தே ஆக வேண்டும் என கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு வந்திருப்போரும் அங்கே அலைமோதிக்கொண்டிருப்பார்கள்.

பேப்பர் கப்பில் தேநீரை வாங்கி சாக்கடையைக் கடந்து வந்து நிற்போம். அப்போது அடிபடாத ஆபீஸ் அரசியலும், அகில உலக அரசியலும் கிடையாது.

“இப்ப இருக்கிற பசங்களுக்கெல்லாம் எங்க சார் அரசியல் அறிவு இருக்கும்? இதுக எல்லாம் எப்படித்தான் அடுத்த ஜெனரேஷன முன்னெடுக்கப் போகுதுகளோ?”

“என்ன சார் சொல்றீங்க” என்றார் நண்பர்.

மச்சி என விளிக்கும் நண்பர்களையெல்லாம் தொலைத்து விட்டு இப்போதெல்லாம் அங்கிள் ரேஞ்சுக்கு உயர்ந்து விட்டோம் என்பதை எங்கள் உரையாடல் உணர்த்திற்று.

“எங்க டீம்ல ஒரு பொண்ணு. அது கிட்ட உங்க ஊர் எம்.எல்.ஏ யாருன்னு கேட்டேன்”

“எனக்குத் தெரியாதுன்னு சொல்லிருச்சா”

“அப்படிச் சொல்லிருந்தாக் கூட பரவாயில்லயே… எனக்கு பாலிட்டிக்ஸ் புடிக்காதுன்னு சொல்லிருச்சு”

“எல்லாம் அப்படித்தான் சார். இதெல்லாம் நீங்க கண்டுக்கக் கூடாது”

“இதுகல்லாம் இப்படி இருந்தால் நாடு எப்படி உருப்புடும்? திங்க வேண்டியது, தூங்க வேண்டியது, ஆபீஸ் வர வேண்டியது, ஷாப்பிங் பண்ண வேண்டியது.. இதெல்லாம் ஒரு பொழப்பு. பிராய்லர் கோழி மாதிரி ஒடம்ப மட்டும் வளத்துக்கிட்டு அறிவை வளக்காம.. ச்ச்ச்சே”

”விடுங்க சார். இதுக்கெல்லாம் டென்ஷன் ஆகிட்டு..”

“எப்படிங்க விட முடியும்.. என்னால டாலரேட் பண்ணவே முடியல”

“சரி நான் ஒன்னு கேக்கறேன்.. சொல்றீங்களா?”

“என்ன கேளுங்க. ஸ்காட்லாண்ட்ல எப்ப ஜெனரல் மெமோரண்டம் கேக்கப் போறாங்க்கன்னா… இல்ல சைப்ரஸ் எதுக்காக கோல்ட் எல்லாம் விக்கறாங்கன்னு சொல்லனுமா”

“இல்ல. உங்க மாவட்ட கலெக்டர் பேர் என்ன?”

நல்ல வேளை. நீங்க எந்த டிஸ்ட்ரிக்ட்னு கேக்கல.

நிச்சயமா சென்னை, காஞ்சிபுரம், செங்கல்பட்டு.. இந்த மூனுல ஒன்னாத்தான் இருக்கும்..

1 comment:

perumal karur said...

சிரித்தேன்