Wednesday, March 05, 2014

லுங்கி டான்ஸ்

சில நாட்களுக்கு முன் இந்த வீடியோ மின்னஞ்சலில் வந்தது. 
ஒரு குரூப்புக்கு ஒருவர் அனுப்பினார். அதில் கணிசமான மலையாளிகள் அடக்கம். சும்மா ஜோக்குக்கு என அனுப்பியதாகச் சொன்னார். அதையும் கேட்காத கேரளத்து நண்பர் ஒருவர் பொங்கி எழுந்து விட்டார். பிராந்திய, மொழி உணர்வுகளைக் காயப்படுத்தாதே என மிரட்டல். Sick mind என்றும் பன்னி என்றும் திட்டிக்கொண்டார்கள். இதற்கெல்லாம் கோபப்பட்டால் டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியாவின் எடிட்டோரியல் டீமில் இருந்து கொண்டு மலையாளிகள் செய்வதற்கு தமிழர்கள் எவ்வளவு பொங்க வேண்டுமோ தெரியவில்லை.

மலையாளிகள் அப்படித்தான். எங்கு பொனாலும் ஒன்று சேர்ந்து கொள்வார்கள். அதற்கு என்ன காரணமோ தெரியவில்லை. ஒரு வேளை ஊரிலே இருந்து பிழைக்க முடியாமல் ஆளாளுக்கு வெளியூரில் சீவனம் பண்ணுவதால் ஒருங்கிணைந்த அடையாளம் தேவைப்படுகிறதோ என்னவோ. அந்த மொழியும், மாநிலமும், அதன் கலைகளும் அம்சமாக மார்கெட்டிங் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. ஆடிப் பெருக்கு என்றால் என்னவென்று கேட்கும் சென்னை நிறுவனங்கள் ஓணம் பண்டிகைக்கு தவறாமல் விடுமுறை அளிக்கின்றன. கரூரில் அள்ளி கேரளாவுக்குச் சென்ற மணல் எங்கள் அமராவதி ஆற்றை வெறும் பாறையாக்கியிருக்கிறது.

இப்போது மாசி மாதம் முடியப்போகிறது. மாசியில் சிவராத்திரி ஃபேமஸ். வெள்ளகோவில் வீரக்குமார் கோவிலில் சிவராத்திக்கு ஏகப்பட்ட விசேஷம். போன வருடமோ அதற்கு முந்தைய வருடமோ பார்த்தால் கேரளாவிலிருந்து ஆட்களைக் கொண்டு வந்து தண்டை அடித்து பட்டையைக் கிளப்பிக்கொண்டிருந்தார்கள். தாரை தப்பட்டை ஒலித்த ஊர்களில் தண்டை ஒலிக்கிறது. பறையறைந்த ஊர்களில் அந்த ஓசை இப்போதெல்லாம் கேட்பதில்லை. கொட்டுமொழக்கு என சின்ன வயதில் கேட்டது நினைவில் மட்டுமே நீடிக்கிறது. தப்படிப்பது இழிவான செயலாக, கீழான தொழிலாக தமிழகத்தில் கருதப்படுகிறது. இன்னும் இப்படி எத்தனை கலைகளை, பாரம்பரிய அடையாளங்களைத் தொலைக்கவிருக்கிறோமோ.

நண்பர் ஈரோடு கதிர் கூட சமீபத்தில் கீழ்க்கண்ட மாதிரி எழுதியிருந்தார்.

//மலையாள சினிமாக்கள் பிடிக்கிறது...
மலையாள பாடல்கள் பிடிக்கிறது...
மலையாள நாயகர்கள் பிடிக்கிறது...
மலையாள நாயகிகளை ரொம்பப் பிடிக்கிறது  ...

ஆனா... ரொம்ப காசு இருக்குனு கேரளாவிலிருந்து ஆளுகள புடிச்சிக்கிட்டு வந்து கல்யாணம் காட்சி, திருவிழா, கட்சிக்கூட்டம்னு எல்லாத்திலேயும் வரிசையா நிக்கவெச்சுடொங்ங்ங்... டொங்ங்ய்ய்ங்ங்னு செண்டைமேளத்த அடிக்க விடுறீங்களே..... 

அது மட்டும்... 
முடியலைய்யா... 
காது ஜவ்வு கிழியுதுய்யா.... 
தப்பிச்சு ஓடலாம்னு தோணுதுய்யா....

பறை சத்தம் பக்கமா எப்பவாச்சும் கேட்டிருக்கீங்ளா....!? 
எவ்ளோ தூரத்தில் அடிச்சாலும் 
மனசு ஆடும் கால் தாளம் போடும்!
//

மொழிக்காகப் போராடிய ஒரு இனம் உண்டென்றால் இந்தியாவில் அது தமிழினமே. ஆனால் இன்றைக்கு அடையாளங்களை இழப்பதில் கிஞ்சித்தும் கவலையின்றியிருக்கிறோம் என்று தோன்றுகிறது. மலையாள சமூகத்திடமிருந்து தமிழர்கள் கற்க நிறைய இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது.


எல்லாம் சரி. இந்த வட இந்தியர்கள் வேட்டியை லுங்கி என்று வீடியோவை ஷேர் செய்வது கடுப்பேற்றுகிறார்கள். முதலில் அவர்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும் – லுங்கி வேறு வேட்டி வேறு என்பதை.

No comments: