Friday, August 01, 2014

நூலகங்களின் தேவை

அறிமுகம் இல்லாத தேசத்தில் இருந்து நேயமிக்க உறவுகளைப் பெறுவது அலாதியானது. தொடர்ச்சியாக எழுதுவதில் உருவாகும் ஓரிரு நன்மைகளில் இதுவும் ஒன்று.

நோபல் பரிசு வழங்கும் ஸ்வீடன் தேசத்தில் இருந்து ஒரு பையன் வந்திருந்தான். மனைவி, பெற்றோரோடு வீட்டுக்கு வந்திருந்தான். இந்த வாரத்தில் ஒரு இனிமையான மாலைப் பொழுது அவர்களோடு கழிந்தது.

அவன் வசிக்கும் ஸ்வீடன் அமைதியான தேசம். தண்ணீரால் சூழ்ந்த நகரம் ஸ்டாக்ஹோம். அங்கே அநேகமாக ஆறாயிரம் தமிழர்கள் இருப்பார்களாம். சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் நான் ஸ்வீடன் சென்ற போது அங்கே ஒரு பிள்ளையார் கோவிலுக்குச் செல்ல நேர்ந்தது. உள்ளே பெரியவர்கள் தமிழில் கும்மிப் பாட்டெல்லாம் பாடிக் கொண்டிருக்க, வெளியே தமிழ்க் குழந்தைகள் தங்களுக்குள் ஸிவீடிஷ் மொழியில் பேசி ஓடிப் பிடித்து விளையாண்டு கொண்டிருந்தனர்.

என்னதான் வீட்டில் பேசினாலும், சிறு சிறு குழுக்களாக வாழும் தேசத்தில் தமிழை எத்தனை தலைமுறைகளுக்குக் கடத்த முடியும்? சந்தேகமே. ஸ்டாக்ஹோமில் தமிழ்ப் பள்ளிகள் உள்ளனவாம். வாரக் கடைசியில் குழந்தைகளை அனுப்புகிறார்களாம். தமிழை, தமிழ் செய்திகளை இணையத்தில் பெரியவர்கள் வாசிக்கிறார்கள்.

ஆனாலும் கூட தமிழ் வாசிப்பு அருகி வருவதாக அந்தத் தம்பி கவலைப்பட்டார். நீங்கள் ஏன் உங்களிடம் இருக்கும் புத்தகங்களை எல்லாம் ஒன்றாகச் சேர்த்து (கூடவே மற்றவர்களின் நூல்களையும் சேர்த்து) சிறிய தன்னார்வ நூலகம் ஆரம்பிக்கக் கூடாது என்று கேட்டேன். ஆறாயிரம் பேர் வசிக்கும் ஊரில் ஒரு அறுபது பேராவது வாசித்தால் நல்ல விஷயம் தானே?

தீவிரமாக யோசிக்கிறார். இன்னும் நான்கைந்து நாட்களில் விமானம் ஏறிச் சென்ற பிறகு செயல்படுத்துவேன் என்கிறார். எனக்கென்னவோ தமிழ் நாட்டில் கூட இதற்கான தேவை அதிகமாக இருப்பது போலத் தெரிகிறது. 

No comments: