Wednesday, August 20, 2014

ஹைதராபாத் புளூஸ்..

நேற்று ஆகஸ்ட் 19. இரண்டாம் உலகப் போரில் ஜெர்மெனியிடமிருந்த பாரீஸை பிரெஞ்சுக்காரர்கள் மீட்ட நாளென்கிறது வரலாறு. அதே ஆகஸ்ட் 19 அன்று இந்தியாவில் கிறுக்குத்தனமான வரலாறு ஒன்றை எழுத முற்பட்டிருக்கிறார் தெலுங்கானாவின் முதல் முதலமைச்சரான K சந்திரசேகர் ராவ் எனப்படும் KCR.

இதை மேற்கொண்டு வாசிக்கும் முன் சென்ற ஆண்டு உயிர்மை இதழில் வெளியான தெலுங்கானா பற்றிய இந்த விரிவான கட்டுரையை வாசிக்க முடியுமா பாருங்கள்.

ஹைதராபாத் நகரை இனச் சுத்திகரிப்புச் செய்யும் வேலையில் இறங்கியிருகிறார் KCR. இதற்கும் மேல் சொல்வதற்கு என்ன இருக்கிறது? தெலுங்கானாவில் உள்ள பத்து மாவட்டங்களிலும் நூதனமான கணக்கெடுப்பை முடுக்கி விட்டிருக்கிறார்.

தெலுங்கானாவில் உள்ள மக்கள் உண்மையிலேயே தெலுங்கானாவின் குடிமக்களா, இல்லையா எனக் கண்டறிவதுதான் அதன் நோக்கம். தெலுங்கானாவின் மண்ணின் மைந்தர்களையும், வந்தேறிகளையும் அடையாளம் காண விழைகிறார் நாசரைப் போன்ற மூக்குடையவர்.

தெலுங்கானா ஆந்திரப் பிரதேசத்துடன் இணைக்கப்பட்டது 1956 இல். அந்த இணைப்பையொட்டி தலைநகர் கர்னூலில் இருந்து ஹைதராபாத்துக்கு இடம் மாறியது. அதன் தொடர்ச்சியாக நிறைய ஆந்திர மக்கள் தெலுங்கானாவுக்குக் குடி பெயர்ந்தார்கள். தெலுங்கானா என்பதை விட ஹைதராபாத்துக்கு என்பதே சரியாக இருக்கும். அவ்வாறு குடியேறியவர்கள் யார், தெலுங்கானா ஆந்திராவோடு இணைக்கப்படும் முன்பே அங்கே இருந்தவர்கள் யார் என கணக்கெடுக்கிறார்.

புதிதாக ஆட்சிக்கு வந்த ஜோரில் எதோ காணாத நாய் கருவாட்டைக் கண்ட கதையாக இருக்கிறது KCR இன் நடவடிக்கை. இதன் மூலம் தெலுங்கானாக் குடியுரிமை வழங்கப் போகிறாரா? அதன் அடிப்படையில் தான் ரேஷன் கார்டும், மற்ற மாநில அரசின் சலுகைகளும் அமையப் போகின்றனவா? அல்லது ஆந்திர மக்களை அடையாளம் கண்டு 1983 கருப்பு ஜூலையில் கொழும்பு நகரம் தமிழர்களுக்குச் செய்ததை ஹைதராபாத்தில் ஆந்திர மக்களுக்குச் செய்வதற்கான முன்னேற்பாடா? அப்பட்டமாக ஹைதாராபாத்தின் பால் தாக்கரேவாக தன்னை முன்னிறுத்துகிறார் மனிதர்.

எது எப்படியாயினும் மிக மோசமான அரசியல் முன்னெடுப்பு இது. இந்தியாவில் உள்ள அனைவரும் இந்துக்கள், அல்லது இந்துக்களை முதன்மைக் குடிமக்களாக ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் என்கிற நவீன அணுகுமுறையைக் காட்டிலும் மிக வேகமாக இருக்கிறது தெலுங்கானா நடவடிக்கை. இதே ரேஞ்சில் போனால் ஹதராபாத்துக்குச் செல்ல விசா வாங்க வேண்டும் போல.

மனிதனே dependent ஆகவும் இல்லை. independent  ஆகவும் இல்லை. முழுக்க முழுக்க interdependent ஆக வாழ்கிறான். அப்படியிருக்க ஒரு மாநிலத் தலைநகரில் மற்றவர்களை வந்தேறியாக முத்திரை குத்தும் நடவடிக்கை எவ்வகையில் சரியென்று தெரியவில்லை. சிங்கப்பூர் போன்ற பன்முகத்தன்மை உடைய அரசுகள் ஒத்திசைந்து மக்களை வாழ வைப்பதன் மூலமும், ஆக்கப்புர்வமான பொருளாதாரச் செயல்பாடுகள் மூலமும் செழிக்கின்றன.

தெலுங்கானாவைப் போலவே எல்லா மாநிலங்களும் ஆரம்பித்தால் என்னவாகும்? பம்பாயில் எட்டு இலட்சம் முதல் பத்து இலட்சம் தெலுங்கானாவாசிகள் இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். பெங்களூரில் பெரும்பான்மையான உடைமைகள் (வீடுகள்) ரெட்டிமார்களுக்குச் சொந்தமானவை என்கிறார்கள். சென்னையில் கணிசமான ஆந்திரர்கள் வசிக்கிறார்கள். இந்தியாவெங்கும் பரந்து விரிந்திருக்கும் மலையாளிகளில் யாருக்கும் வாக்குரிமை இருக்காது.

ஹைதராபாத் தவிர்த்து தெலுங்கானாவில் எதாவது தொழில்கள் தொடங்க முடியுமா என்று பாருங்கள். ஆந்திராவைப் பூர்வீகமாகக் கொண்ட ஆந்திரர்களை அந்நியப்படுத்தாமல் அவர்களது முதலீட்டையும், உழைப்பையும் வைத்து தெலுங்கானாவை முன்னேற்றிக் காட்டுங்கள். தெலுங்கர்கள் அற்ற சென்னையும், தமிழர்கள் இல்லாத பெங்களூரும், குஜராத்திகளின் பங்களிப்பு இல்லாத மும்பையும் கற்பனை செய்யவே முடியாது. அப்படிப்பட்ட கற்பனையை ஹைதராபாத்தில் செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

முடிந்தால் கோதாவரியில் இரண்டு அணைகளைக் கட்டி ஆந்திராவின் அடி வயிற்றைக் கலக்குங்கள். அதையெல்லாம் செய்யாமல் கணக்கெடுப்பாம் கணக்கெடுப்பு!!

போங்க பாஸ்.. போய் புள்ள குட்டியப் படிக்க வைங்க!

No comments: